Ton lutz

Ton Lutz: Toneelvader des vaderlands vertelt het boeiende verhaal van het lange theaterleven vna Ton Lutz, met alle ups en downs die daarbij horen. Hoe kwam hij aan het toneel - waarddoor werd hij artistiek leider - welke invloed heeft de Rus Sjarov op hem gehad - hoe is hij gekomen tot zijn rotsvaste overtuiging 'toneelspelen is denken' - en wat bedoelt regisseur Lutz eigenlijk met 'Spooky takes a holiday'?
Ton Lutz (Delft, 1919) is een van de meest kleurrijke theaterpersoonlijkheden van het Nederlands toneel in de twintigste eeuw en waarschijnlijk ook een van de de meest veelzijdige: hij was artistiek leider bij verschillende toneelgezelschappen en als acteur en regisseur floreered hij in alle mogelijke genres. Tijdens zijn lange theaterleven heeft Ton Lutz een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van het Nederlands toneel. Hij ontdeed de Griekse tragedie van dikke lagen stof en liet zien waarom klassiekers klassiek zijn. Hij durfde het aan om de de Tsjechov-traditie in Nederland te doorbreken door de stukken totaal anders te gaan regisseren, en hij ontdekte Hugo Claus als schrijver voor het toneel. Ook was hij een van de eerste regisseurs die met zijn spelers uitgebreid de achtergronden van een stuk besprak en veel ruimte liet voor eigen inbreng - waarmee hij de aanzet gaf tot de emancipatie van de acteur. Bij dat alles is Ton Lutz in hart en nieren pedagoog: niet voor niets noemt hij zichzelf 'toneelschoolmeester'! Sinds de vroege jaren vijftig geeft hij les aan de Amsterdamse Toneelschool, maar niet allen daarom is hij de leermeester van vele generaties toneelspelers: Ton Lutz geeft altijd les in de universele waarden van het toneel - ook tijdens repetities en gesprekken, in de foyer van de schouwburg of op het Leidseplein.
Ton Lutz: Toneelvader des vaderlands is mer dan het verhaal van een theaterman. Via de persoonlijke verhalen van Pieter en Stans Lutz, Annet Nieuwenhuijzen, Hans Croiset en Peter Oosthoek leren we Lutz kennen als broer, vader, college en vriend. Via ruime aandacht voor belangrijke figuren als Tsjechov en Stanislavski, en verschijnselen als de Nederlandsche kultuurkamer en de Nederlandse toneelschrijfkunst wordt de loopbaan van Ton Lutz in een bredere context geplaatst. In de golfbewegingen van zijn lange toneelleven zijn de ontwikkelingen in de toneelgeschiedenis onmiskenbaar terug te vinden. Daarmee is zijn verhaal feitelijk de Nederlandse toneelgeschiedenis van de twintigste eeuw.