Spiritualiteit in managen en besturen

Van managers en bestuurders wordt verwacht dat zij inspireren, clan en spirit brengen, energie mobiliseren, het beste in mensen naar boven halen. De tijd van trucjes en technieken is voorbij. Dat confronteert managers met de vraag wat hen zelf inspireert, uit welke bronnen zij hun energie putten, en wat zij daarvan waarmaken. Wat kan spiritualiteit daarbij betekenen? Dat is de centrale vraag in dit boekje. Herman Wijffels Is gaat in op de basisvraag voor personen en organisaties: waarom besta ik eigenlijk? waarbij voor hem duurzaamheid essentieel is. Kees Waaijman schetst als model voor deze tijd de ballingschapspiritualiteit, waarin mensen - als lerende gemeenschap - als het ware van onderop hun bronnen van inspiratie herontdekken. Wim van de Donk waarschuwt voor de processen van bureaucratisering en professionalisering waardoor spiritualiteit in de zorg en het onderwijs steeds in het gedrang komen. Bestuurders moeten weer hun oor te luisteren leggen bij de werkvloer. Voor Wessel Ganzevoort heeft spiritualiteit in organisaties veel te maken met authenticiteit, worden wie je echt bent. Dat is zelfactualisatie in de ware betekenis van het woord. Tenslotte gaat Hein Pieper in op Mozes, een voorbeeld van een spiritueel leider, een mens van vlees en bloed, met veel capaciteiten maar ook met beperkingen.