NEDERLAND EN DE DDR

De Koude Oorlog, de tumultueuze debatten binnen de PvdA, de erkenning in 1973, en uiteindelijk de val van de muur. De verhouding Nederland - DDR, van het begin tot het einde. In 1973 werd de DDR officieel door Nederland erkend. Dit was niet zonder slag of stoot gegaan. In de jaren vijftig was het de Koude Oorlog, de angst voor het communisme, die erkenning van dit 'Sovjet-Duitsland' door het Westen in de weg stond. Daarna kwam het politieke debat op gang. Het laaide hevig op na 1966, toen Nieuw Links binnen de PvdA, de PSP en een handvol christelijke studenten een campagne op touw zetten om de Nederlandse regering er toe te bewegen diplomatieke banden met Oost-Berlijn aan te knopen. Terwijl de meeste 'erkenners' de ontspanning tussen Oost en West voor ogen stond, omhelsden sommigen van hen de DDR als het betere, anti-fascistische, Duitsland, als de socialistische heilstaat. Nederland zou Nederland niet zijn als er niet al voor de officiële erkenning in 1973, en zelfs tijdens hoogtijdagen van de Koude Oorlog, economische banden waren geweest, en ook in christelijke kringen waren de contacten altijd blijven bestaan. Pas na de erkenning echter bloeide de wederzijdse relatie echt op. Er kwam een vriendschapsvereniging, de politieke contacten namen toe, honderden Nederlandse kerkelijke gemeenten kregen een Oost-Duitse broedergemeente, enzovoort. De officiële relaties bleven echter koel, met name de situatie van de mensenrechten en de heropleving van de Koude Oorlog stonden toenadering in de weg. Pekelder geeft een uitgebreid overzicht van de relaties op particulier en officieel niveau, en een historische analyse van de Nederlandse beeldvorming over de DDR.