Men kan God niet denken

De wereld kent turbulente tijden. Seculiere en godsdienstige ideologieën worden niet langer zonder meer geloofd. Dit boek wil enigszins verder werken aan de religieuze heroriëntatie die zich gaandeweg voltrekt in de westerse cultuur. Eigen aan elke mens is immers zijn autonoom schouwend vermogen. Daarin zit ook zijn onafhankelijkheid en verantwoordelijkheid. Ongeacht de tijd waarin een mens geboren werd/wordt of zal worden en de plaats waarop een mens geleefd heeft/leeft of zal leven, heeft die altijd het vermogen (gehad) om via eigen schouwen indringend naar de wereld rondom zich te kijken.Het schouwend of geestelijk leven valt niet altijd samen met een godsdienstig zijn. Het eerste legt de nadruk op een persoonlijke denkweg die eenieder aflegt, maar waarbij de tragiek van het “onaffe” wordt aanvaard. Dat wisten reeds de tragedieschrijvers Aischylus, Sofokles en Euripides in 5 de eeuw voor onze tijdrekening. Het autonoom schouwen kent zijn vreugde in de zoektocht om als mens te blijven groeien. Geen staat, wetenschap of godsdienst kan daarbij het levensmysterie claimen.Paul Jacobs (°1956) is van opleiding bachelor in de theologie en religiewetenschappen en master in de filosofie (VUB). Momenteel is hij gepensioneerd en wijdt hij zich aan de studie over de religieuze heroriëntatiedie zich gaandeweg voltrekt in de westerse cultuur.