Hey Simona van Dimona

Sara Shilo / Hey Simona van Dimona Fragment: Wie verwacht nou de katjoesja's nemen mij buiten te grazen? Zes jaar ik zet geen voet buiten, alleen wat moet. Loop ik zonder nadenken, huis-werk-markt-huis-werk-ziekenhuis-huis-werk. Komen de katjoesja's, nemen ze Simona die ene keer van haar pad te grazen. Op tafel ik zet eten voor hen klaar, de couscous van dinsdag met kip met pompoen met hummus met bonen met alles erop en eraan. Sta ik hier, de katjoesja's vallen op mijn hoofd en wat spookt door dat hoofd van mij? Of ze couscous op hebben voor de eerste valt of dat ze op een lege maag naar de schuilkelder gaan. Ik tel ze van hier, als ze allemaal naar de schuilkelder rennen: Kobi, Chayim, Oshri, Etti, Doedi, Itzik. Ik zeg mijn voeten ga naar huis. Die voeten van mij, die gaan niet. Ik zit op de schommel in de speeltuin, mijn voeten zetten zich af tegen de grond. Op de kinderschommel zit ik, ík, en ik schommel, van voor naar achter, van voor naar achter; het is verdomme pikkedonker. Valt de eerste, valt meteen alle elektriciteit in de stad uit. Schijnen alleen de lichtjes van de mosjav op de volgende helling. Licht schijnt daar uit elk huis en elk kippenhok. In het dorp aan de kant van de Arabieren ook, daar schijnt ook licht. Ik zit op de schommel: hey Simona mona van Dimona, hey Simona mona van Dimona. Hangt de schommel stil, zing ik Leg je ha-and in de mijne, ik ben van jou-ou en jij van mij-ij en ik begin te huilen. In een kleine stad in het noorden van Israël woont de familie Dadon. De inwoners van de stad leven onder de constante dreiging van katjoesja-aanvallen uit Libanon, maar voor het gezin Dadon is er een veel groter verdriet: Mas'ud, hun vader, de 'falafelkoning' van de stad, is overleden. Zijn vrouw Simona zoekt het open veld in plaats van de schuilkelders in te gaan; de broertjes Itzik en Doedi zijn onafscheidelijk en de iets oudere en kreupele Itzik zet de jongste aan tot kleine diefstallen en vindt dat ze een jonge valk moeten opkweken om later 'tegen de terroristen' in te zetten; Kobi, de eerstgeborene, weet niet wat hij met zijn leven moet en speelt de vader voor de jonge broertjes die pas na zijn dood geboren zijn; tot slot is daar Etti, die beslist bij de radio wil, om te kunnen vertellen wat nog nooit iemand verteld heeft. Shilo's romandebuut was in Israël een literaire sensatie. Ze schiep een compacte taal uit emotie en directheid en gaf zo een stem aan hen die verder niet gehoord worden: immigranten zonder toekomst en hun kinderen, die geen opleiding hebben, maar wel dromen. Sara Shilo, geboren in Jeruzalem, woont in de noordelijk gelegen stad Kfar Vradim met haar gezin. Op haar veertigste verjaardag ontving ze het boek Jij bent mijn mes van David Grossman. Dat boek veranderde haar leven en maakte haar tot een schrijver. hey Simona van Dimona kwam in 2005 uit in Israël en werd een bestseller. Momenteel wordt de roman verfilmd.