Het boer zoekt vrouw kookboek

Beste eters! Je proeft het. Als ik bij mijn moeder aan de keukentafel aanschuif en zij zet het eten op het geruite tafelkleed dan ruik ik het verschil. Zij heeft die middag in haar eigen moes- tuin de aardappels gerooid, de tomaten geplukt, een krop sla afgesneden en de 'flodderbonne' (Brabants voor tuinbonen) geplukt. En soms staat er dan zelfs een schaaltje met eigen rabarber of appelmoes op tafel of in de herfst een schaal met verse walnoten en dan kan ik helemaal mijn geluk niet op. Het smaakt naar natuur, naar gezond, naar heerlijk, naar thuis, naar gezellig. Misschien is het naïef, maar de eerste keer dat ik voor 'Boer zoekt Vrouw aanschoof bij een boer aan het rood wit geblokte tafelkleedje had ik diezelfde smaak verwacht. Die pure buitensmaak. Mijn moeder is de oudste dochter van een groot boerengezin, dus ik dacht dat alle boeren zo lekker aten. Maar ik kwam van een koude kermis thuis. Soep uit een pakje en chinees kwam er op tafel... Bij mijn volgende boer werden er vrolijk kroketten in de frituur gegooid en voor het avondeten was het gewoon een bruine boterham met kaas. Mijn romantische beeld verdween onmiddellijk. Totdat ik bij de kasteler kwam en een rondje langs de gewassen maakte. Heerlijk, die peulen, die komkommers, die wortels. En hij kon er zo prachtig over vertellen. Of bij de fruitteler met zijn lekkere zure appels. Even later schoof ik aan bij een boer die gescheiden was en ik zag met hoeveel liefde hij gehaktballen draaide voor zijn kinderen. Een beetje vettig en een beetje rommelig. Maar ik zag hoe trots hij was dat zijn jongens zaten te smullen en prompt vond ook ik die ballen heerlijk. Zou het dan niet gaan om de smaak, maar om de liefde waarmee het eten wordt bereid? De aandacht die het krijgt? De zorg waarmee uitgezocht wordt wat er vanavond op tafel komt? Dat geeft moed, want dan kan iedereen het dus leren. Zelfs ik. Neem andijvie stamppot met spekjes! Je hebt er niet eens zoveel talent voor nodig. Gewoon een beetje geduld en precies doen wat er in dit boek staat. En vergeet vooral de boerenliefde niet. Want die geeft uiteindelijk de smaak van gezond en gezellig! Aan tafel! Warme groet, Yvon Jaspers