Een liefde in Venetië

'E nkele jaren geleden kwam mijn vader thuis met een kartonnen doos vol oude brieven die door de tijd en het vocht ernstig aangetast en nauwelijks leesbaar waren.'
Zo begint Andrea di Robilant zijn betoverende verhaal over een liefde in het achttiende-eeuwse Venetië.
Op de zolder van het oude familie- palazzo aan het Canal Grande heeft zijn vader de liefdesbrieven gevonden van voorvader Andrea Memmo, een van de laatste grote Venetiaanse staatslieden, en Giustiniana Wynne, een beeldschoon Italiaans meisje met een Engelse vader.
Venetië beleeft zijn Gouden Eeuw, de feesten zijn er groots en de stad bezit de magische aantrekkingskracht die hij ook nu nog heeft. De verboden liefde tussen Andrea en Giustiniana - die gepaard gaat met steelse blikken, geheime afspraken en afgunst, roddels en familiedrama - wordt niet alleen met kussen bezegeld, maar vooral met onuitwisbare woorden, die twee eeuwen later het hart nog evenzeer raken als toen.
Maar een liefde tussen een Venetiaans edelman en een meisje met een schimmige achtergrond, en bovendien niet katholiek, is ontoelaatbaar. Giustiniana wordt gedwongen Venetië te verlaten. Dan volgt een lange tocht per koets, in gezelschap van haar moeder en een chaperonne, langs een aantal Italiaanse ministaatjes, over de Alpen, naar Parijs, Brussel en Londen. In Parijs krijgt zij uiteindelijk hulp van Casanova, die zojuist is teruggekeerd uit Holland.
Een liefde in Venetië is niet alleen een schitterend liefdesverhaal, maar schetst ook een prachtig beeld van Venetië en zijn elite, van de feesten, de theaters en de cultuur.
'Enkele jaren geleden kwam mijn vader thuis met een kartonnen doos vol oude brieven die door de tijd en het vocht ernstig aangetast en nauwelijks leesbaar waren.'
Zo begint Andrea di Robilant zijn betoverende verhaal over een liefde in het achttiende-eeuwse Venetië.