De ballade van slangen en zangvogels / De Hongerspelen

Voor mij was dit een zeer geslaagd boek! De auteur wijkt af van het klassieke ik-perspectief die ze in de vorige boeken gebruikte en doet er een schepje bovenop door een psychologisch aspect toe te voegen. De aard van de mens staat centraal in de gesprekken die Snow met dr. Gaul heeft. Ik kan mij voorstellen dat de schrijfwijze even wennen was voor lezers die de originele serie waren gewend. In dit boek lezen we over de Hongerspelen toen deze nog volop in ontwikkeling waren door dr. Gaul. Als lezer krijg je inzicht in de brute wereld zoals de latere president Snow deze heeft beleefd in zijn tienerjaren. Als mentor en later vredebewaker moet Snow keuzes maken. De gepassioneerde romantiek tussen mentor Snow en zijn tribuut Lucy Gray vond ik eigenlijk interessanter dan de ongemakkelijke liefdesdriehoek tussen Katniss, Peeta en Gale in de eerdere delen. De romantiek dient namelijk het doel om Snow te laten reflecteren op zijn eigen handelen. In dit boek is het duidelijk dat Snow ambitieus is, maar tegelijk blijft worstelen met de vraag hoe hij met Sejanus en Lucy Gray moet omgaan. Het was voor de lezer al bekend welk pad Snow koos, maar hoe hartverscheurend en duister dat pad was kon niemand zich inbeelden. Kortom, absoluut een aanrader! Snow wordt in dit boek niet neergezet als een meedogenloze sociopaat , maar als een mens die steeds zijn eigen keuzes en afwegingen maakt. De gedachtes van Snow zijn berekenend, soms humoristisch en soms zelfs hartverscheurend. Na dit boek begrijpen we waar hij - en in het verlengde daarvan Panem - vandaan komt en dat vormt een sterke toevoeging aan de boekenserie.

Ik heb eerst de 3 boeken van the hunger games gelezen en heb toen de film van dit boek in de bioscoop gezien. Ik was bang dat zowel het boek als de film zou tegenvallen. Nou niet dus! Dikke aanrader!!