Canon van de cardiologie

De Canon van de cardiologie is vervaardigd op verzoek van het Bestuur van de Nederlandse Vereniging voor Cardiologie (NVVC) ter gelegenheid van haar 80-jarig bestaan in april 2014 (16e lustrum). De redactie heeft 55 historische vensters samengesteld met de meest vermeldenswaardige gebeurtenissen in de cardiovasculaire geneeskunde door de eeuwen heen. Wij hebben een groot aantal experts bereid gevonden om een of meer vensters te componeren. In de loop der tijd hebben vele disciplines actief bijgedragen aan de ontwikkeling van de cardiologie: (pathologische) anatomie, medische fysica, (patho)fysiologie, elektrofysiologie, ontwikkelingsbiologie, farmacologie, kindercardiologie, vasculaire geneeskunde, hematologie, radiologie, epidemiologie, nucleaire geneeskunde, vaatchirurgie, intensivecaregeneeskunde en de cardiothoracale chirurgie. In het bijzonder geldt dit voor de cardiothoracale chirurgie die door de tijden heen nauw verbonden is geraakt met de cardiologie. Deze gezamenlijkheid vindt men terug in de, sinds de jaren 70, opgerichte thoraxcentra c.q. hartcentra en de reguliere intensieve hartteambesprekingen. Als startpunt hebben wij de oudheid en middeleeuwen genomen met als eindpunt recente ontwikkelingen. Vijf vensters betreffen de 17e, 18e, en 19e eeuw, maar het leeuwendeel van de vensters betreft de 20e eeuw, de eeuw waarin de meeste en grootste cardiovasculaire doorbraken hebben plaatsgevonden. Door velen wordt, niet geheel ten onrechte, 1902 als de eerste belangrijke mijlpaal in de cardiologie beschouwd, het jaar waarin Nobelprijswinnaar Willem Einthoven zijn eerste ecg-registratie bij de mens vervaardigde. Er is geen geneeskundig terrein waarin zo veel technische vooruitgang is geboekt als de cardiovasculaire geneeskunde. Ook in het huidige tijdsgewricht worden veel belangrijke vorderingen gemaakt en het eind is nog lang niet in zicht. De redactie bestond uit: Ernst E. van der Wall, Albert V.G. Bruschke, Pieter A.F.M. Doevendans en Norbert M. van Hemel.