Bloemen op mijn graf / Ooievaar

Zoals men weet zit ik onder meer de laatste vijf jaar niet stil. Houdt u het er gerust op dat ik mij te pletter schrijf. Om de zes a acht maanden moet ik aldus het klavier van mijn computer vervangen, occasioneel omdat ik het uit woede door het raam keil, doch meestal vanwege sleet. Hoe het ook zij, altijd maar dat schrijven resulteert weleens in iets, niet slechts in mijn talloze beroemde romans, maar net zo goed in gedichten, toneelstukken, verhalen, farcen, nog meer farcen, columns, essays, studies, letterkundige pareltjes en dergelijke meer. Uit al deze categorieen heb ik voor Bloemen op mijn graf een zeer strenge selectie gemaakt. Om u een idee te geven hoe streng: sinds 1991 heb ik negenhonderdvierenzestig gedichten geschreven. Slechts elf ervan overleefde de selectie en haalden op het nippertje deze bundeling. Even meedogenloos ging ik door met op kwalitatieve basis te wieden in het aanbod, en wat overbleef bestaat ui een aantal legendarische afleveringen van mijn VPRO- en HUMO-columns; mijn toneelstuk 'tv-loos'; een stelletje beproefde podiumverhalen; het voetbalepos 'het team der wezen'; polemieken a volonte en meer van dat fraais, alles onder motto: te veel om op te noemen.